Boncuklu bardak altlıklarım burada * Sevgi dolu bardak altlıklarım şurada * Kedişli ve pandalıysa orada:))
emeksensin'de satışta...
25 Ekim 2011 Salı
Uğur Böcekli Bardak Altlıklarım:)
Uğur getirmesi dileğimle:)
Boncuklu bardak altlıklarım burada * Sevgi dolu bardak altlıklarım şurada * Kedişli ve pandalıysa orada:))
emeksensin'de satışta...
Sevgiler.
Boncuklu bardak altlıklarım burada * Sevgi dolu bardak altlıklarım şurada * Kedişli ve pandalıysa orada:))
emeksensin'de satışta...
Boncuklu Bardak Altlıklarım
Taze taze bardak altlıklarım:) Boncukları annem cuma günü almış, ben de hemen kullanayım dedim:) Bu bardak altlıkları çıktı ortaya.
emeksensin'de satışta...
Sevgi dolu bardak altlıklarım burada * kedişli ve pandalı olanlar da şurada:)
Sevgiler.
emeksensin'de satışta...
Sevgi dolu bardak altlıklarım burada * kedişli ve pandalı olanlar da şurada:)
Van Bebekleri İçin Atkı-Bere Örüyoruz
Hadi onun korkulu gözlerine biraz sevinç biraz sıcaklık sağlayalım!
Pazar günü Van'daki acı haberle uyandık güne...
Tüm ülke el ele verdik destek olmaya çalışıyoruz.
Dün sosyal mecralardan da takip ettiğim kadarı ile birçok blogger arkadaşımız hem yardımların
toplanmasında hem de kolilenip tırlara yüklenmesinde çok ciddi efor sarf ettiler.
En az Van halkı kadar üşüdüler onlara 1 kazak,1 çorap,1 battaniye bulabilmek için...
Emeği geçen herkese binlerce kez teşekkürler!
Dün gelişmeleri takip ederken en çok kışlık ürünlere ihtiyaç duyulduğunu gördük.
Maalesef yardım için yollanan eşyaların arasından mayolar,flip-flop terlikler çıktığını paylaştı arkadaşlarımız bizlerle. Gülsek mi ağlasak mı bilemedik?
Havalar iyice soğuyacak ki Van şu an da bile bulunduğumuz illere göre kat be kat soğuktur.
Şöyle bir fikir geldi aklıma:)
Ne dersiniz Van'daki bebekler,çocuklar için kalın,yünlü,onları sıcacık tutacak bir şeyler örmeye.
Buradan tüm hamarat blogger'lara sesleniyorum. Haydi şimdi evde kalmış yarım yünlere, şişlere sarılıyoruz.
Van bebekleri için ufak da olsa bir atkı bir bere bir çorap örüyoruz.
Eminim onlara yardım etmek isteyip maddi durumu olmadığı için edemeyen binlerce insan var.Ama gönülleri,duaları onlarla biliyorum. En azından bu şekilde herkes bir şekilde katkı sağlayabilir diye düşünüyorum.
Bugün dayanışma günüdür.! Kavgalı,küs,hatta birbirinden nefret eden bloggerlar'ın bile el ele vermesi gereken gündür. Kim için mi? Tabii ki o ufacık soğuktan buz tutmuş ufacık eller,ayaklar için...
Hadi bakalım başlatalım kampanyamızı:)
Katılmak isterseniz lütfen bana ulaşın!
elif5681@gmail.com
VAN BEBEKLERİ ÜŞÜMESİN!
BLOGUNUZDA SİZ DE PAYLAŞIP BU KAMPANYAYA DESTEK VEREBİLİRSİNİZ!
YÜN ÜRETİCİSİ FİRMALARDAN DA YÜN DESTEĞİ BEKLİYORUZ! TANIDIĞINIZ VAR İSE LÜTFEN BAĞLANTIYA GEÇMEMİZE YARDIMCI OLUN!
"DESTEK VERENLER"
MELEK YAVER
_ASLICAN_
Özlem Yakar
Burçak Ataman
Ayrıntılar Elif Hanım'ın blogunda
24 Ekim 2011 Pazartesi
Duyarsız Değil Aslında Haddinden Fazla Duyarlıyım.
Arkadaşlar yanlış anlaşılmamak adına bu yazıyı yazıyorum. Saatlerdir internetten bulduğum güzel fikirleri ardı ardına paylaşıyorum. Belki böyle bir günde nasıl duyarsız kalıp da bunlarla uğraşıyor diye düşünmüş olabilirsiniz.
Her ne kadar birbirimizle diyalog kursak da sonuçta sanal bir ortam ve tam anlamıyla birbirimizin yapısını ve doğasını bilmemiz mümkün değil. Ben bir şeye üzüldüğümde kendimi kahredercesine takılıyorum. Hasta olacak derecede üzülüyorum. Kolay üstesinden gelemiyorum.
Bir kaç sene önce sel felaketi olmuştu. Ve bir adamcağız selin ortasında çocukları ile kalmış. Bir çocuğunu yakalayıp kollarıyla sarmalamış ama diğerini tutamamıştı. Ben bunu haberlerde izlediğimde katıldım ve bir süre nefes alamadım. Eşim de çok panik olmuştu. Sonrasında bir süre haberleri ve üzücü hiç bir şeyi izlememe, okumama izin vermemişti.
Önce şehitlerimiz şimdi de Van depremi beni de hepimiz gibi derinden etkiledi. Şu anda başım çatlayacak gibi ağrıyor. Sabahtan beri boğazımdan hiç bir şey geçmiyor. Dün gece çok zor uyudum. Ben sıcak evimde, yatağımda yatarken oradaki insanları, çocukları ve bebekleri düşünüp çok kötü hissettim kendimi.
Tüm gün sinirden ve üzüntüden ayaklarım sanki buzun içinde gibi buz kesti. Rabbim afet bölgesindeki herkesin yardımcısı olsun inşallah.
Bugün kendimi oyalamanın, kafamı biraz olsun dağıtmanın yollarını aradım ve en sonunda bu paylaşımları yaparken bir nebze kendimi ve düşüncelerimi bu konulardan soyutlamak için çaba sarfettim.
Oysa hala yüreğim yanıyor ve çok üzgünüm.
Dilerim Rabbim bir daha böylesi acılar yaşatmasın.
Ayrıca tüm bu acıların üzerine ailemde de ikş tane amansız hastalıkla uğraşan yakınım var ve durumları pek iç açıcı değil.
Herkese sevgilerimle.
Her ne kadar birbirimizle diyalog kursak da sonuçta sanal bir ortam ve tam anlamıyla birbirimizin yapısını ve doğasını bilmemiz mümkün değil. Ben bir şeye üzüldüğümde kendimi kahredercesine takılıyorum. Hasta olacak derecede üzülüyorum. Kolay üstesinden gelemiyorum.
Bir kaç sene önce sel felaketi olmuştu. Ve bir adamcağız selin ortasında çocukları ile kalmış. Bir çocuğunu yakalayıp kollarıyla sarmalamış ama diğerini tutamamıştı. Ben bunu haberlerde izlediğimde katıldım ve bir süre nefes alamadım. Eşim de çok panik olmuştu. Sonrasında bir süre haberleri ve üzücü hiç bir şeyi izlememe, okumama izin vermemişti.
Önce şehitlerimiz şimdi de Van depremi beni de hepimiz gibi derinden etkiledi. Şu anda başım çatlayacak gibi ağrıyor. Sabahtan beri boğazımdan hiç bir şey geçmiyor. Dün gece çok zor uyudum. Ben sıcak evimde, yatağımda yatarken oradaki insanları, çocukları ve bebekleri düşünüp çok kötü hissettim kendimi.
Tüm gün sinirden ve üzüntüden ayaklarım sanki buzun içinde gibi buz kesti. Rabbim afet bölgesindeki herkesin yardımcısı olsun inşallah.
Bugün kendimi oyalamanın, kafamı biraz olsun dağıtmanın yollarını aradım ve en sonunda bu paylaşımları yaparken bir nebze kendimi ve düşüncelerimi bu konulardan soyutlamak için çaba sarfettim.
Oysa hala yüreğim yanıyor ve çok üzgünüm.
Dilerim Rabbim bir daha böylesi acılar yaşatmasın.
Ayrıca tüm bu acıların üzerine ailemde de ikş tane amansız hastalıkla uğraşan yakınım var ve durumları pek iç açıcı değil.
Herkese sevgilerimle.
Tavşan ve Kedi Kardeşliği:)
Düğmelerimi ve ıvır zıvırımı koyabilmek adına minik iki sepet ördüm:)
Sevgiler.
23 Ekim 2011 Pazar
Deprem Acısıyla Sarsıldık!
Van'da meydana gelen deprem yine ülkemizin deprem gerçeğini gözler önüne serdi. Rabbim yardımcıları olsun. Çok üzüldüm.
Ahmet Mete Işıkara'nın yaptığı açıklama:
Işıkara yaptığı açıklamada, "6.6 yerel büyüklüğünün olduğunu esas büyüklüğün ise 7.3 olduğunu Kandilli az önce açıkladı. 7.3 oldukça büyük bir depremdir. Hissedilen 10 şiddetindedir.
Haberin kaynağı için sitenin linki.
Allah (c.c.) hepimizi doğal afetlerden ve tüm kötülüklerden korusun inşallah.
Son günlerde her şey üstüste geliyor. Moraller sıfırın altında:(
Ahmet Mete Işıkara'nın yaptığı açıklama:
Işıkara yaptığı açıklamada, "6.6 yerel büyüklüğünün olduğunu esas büyüklüğün ise 7.3 olduğunu Kandilli az önce açıkladı. 7.3 oldukça büyük bir depremdir. Hissedilen 10 şiddetindedir.
Haberin kaynağı için sitenin linki.
Allah (c.c.) hepimizi doğal afetlerden ve tüm kötülüklerden korusun inşallah.
Son günlerde her şey üstüste geliyor. Moraller sıfırın altında:(
22 Ekim 2011 Cumartesi
Maziye Daldım Gittim...
Bitirdiğim ufak tefek çalışmalar var ancak bugün beni maziye götüren ailemden eski fotoğrafları paylaşmak istiyorum. Belki özel bir paylaşım bu ve sizler için bir anlamı olmayacak ama blogumda fotoğraflarının olmasını istedim.
Çocukluğumdan beri fotoğrafların benim için anlamı büyüktür. Fotoğraf karelerine bakıp içinde kaybolmayı hep sihirli bulmuşumdur. Özenle saklar ve de korurum.
Bu fotoğrafta oturanlardan soldan ikinci rahmetli anneanneciğim. Ben ilkokula giderken anneannem ve dedemi bir saat arayla kaybettik. Onlara doyamadım:(
Oturan kişi annemin dedesi, sol ayaktaki de benim rahmetli dedeciğim. Beni kucağına oturtur masallar anlatırdı ve bana Safinaz derdi:))) Ama Safinaz mı yoksa safi naz mı diyordu hala karar veremedim:)))
Bu ufaklık da canımın için anneciğim:) İnanılır gibi değil, annem bu kadarcık bir yaramazmış:) Fotoğrafların sihri tam da bu bence.
Burada anneciğim anneannemin kucağında, arkalarında ise büyük teyzem var ancak digital imkanı olmadığı için kafasını çekmediklerini fark edememişler:)))
Annem sepetini takmış koluna:))
Cimcime annem:)
Bu da ben:)
Yine cimcime annem:)
Yine ben:)
Saç örgülerinden anlaşıldığı üzere annem önde:) Sağ tarafında büyük teyzem, solunda anneannem, onun yanında diğer teyzem, arkada sağda dedem yanında ise annemin dayısının oğlu:)))
Anneannem, teyzem ve annem:)
Dedem ve teyzem,
Ve babam. Canım babam. Henüz 13 yaşımda kaybettim onu. Hiç ama hiç doyamadım. Fotoğraflar özlemi gidermiyor.
Nişan karesi:)
Annem, babam ve anneannem. Ağabeyim de önde.
Annem,
Annem, babam ve solda teyzem ve rahmetli eniştem,
Sağ başta babacığım,
Araya yine kendimden bir nostalji katayım:)
Allah (c.c.) büyüklerimizi başımızdan eksik etmesin. Çünkü eksikliklerini hiç bir şekilde gidermek mümkün değil. Canlarım annem ve babamla fotoğraf paylaşımıma noktayı koyuyorum:)
Solmuş fotoğraf karelerinde tüm özlemlerim birikmiş. Baktıkça onu hissettim ve sizlerle paylaşmak istedim. Şimdi daha mutluyum.
Herkese sevgilerimle.
Çocukluğumdan beri fotoğrafların benim için anlamı büyüktür. Fotoğraf karelerine bakıp içinde kaybolmayı hep sihirli bulmuşumdur. Özenle saklar ve de korurum.
Bu fotoğrafta oturanlardan soldan ikinci rahmetli anneanneciğim. Ben ilkokula giderken anneannem ve dedemi bir saat arayla kaybettik. Onlara doyamadım:(
Oturan kişi annemin dedesi, sol ayaktaki de benim rahmetli dedeciğim. Beni kucağına oturtur masallar anlatırdı ve bana Safinaz derdi:))) Ama Safinaz mı yoksa safi naz mı diyordu hala karar veremedim:)))
Bu ufaklık da canımın için anneciğim:) İnanılır gibi değil, annem bu kadarcık bir yaramazmış:) Fotoğrafların sihri tam da bu bence.
Burada anneciğim anneannemin kucağında, arkalarında ise büyük teyzem var ancak digital imkanı olmadığı için kafasını çekmediklerini fark edememişler:)))
Annem sepetini takmış koluna:))
Cimcime annem:)
Bu da ben:)
Yine cimcime annem:)
Yine ben:)
Saç örgülerinden anlaşıldığı üzere annem önde:) Sağ tarafında büyük teyzem, solunda anneannem, onun yanında diğer teyzem, arkada sağda dedem yanında ise annemin dayısının oğlu:)))
Anneannem, teyzem ve annem:)
Annem ve teyzem,
Muhteşem dörtlü:)
Dedem ve teyzem,
Anneannemden seçmeler:)
Dedem. Hep onu rahmetli Hulusi Kentmen'e benzetirim:)
Annem ve rahmetli eniştem,
Nişan karesi:)
Annem, babam ve anneannem. Ağabeyim de önde.
Annem,
Annem, babam ve solda teyzem ve rahmetli eniştem,
Sağ başta babacığım,
Araya yine kendimden bir nostalji katayım:)
Allah (c.c.) büyüklerimizi başımızdan eksik etmesin. Çünkü eksikliklerini hiç bir şekilde gidermek mümkün değil. Canlarım annem ve babamla fotoğraf paylaşımıma noktayı koyuyorum:)
Solmuş fotoğraf karelerinde tüm özlemlerim birikmiş. Baktıkça onu hissettim ve sizlerle paylaşmak istedim. Şimdi daha mutluyum.
Herkese sevgilerimle.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)