Babacığım saçları henüz 30'lu yaşlarındayken ırsi olarak beyazladığından ve ben de son çocukları olduğumdan hep onu kır saçlı olarak hatırlıyorum. Çocuk aklımla yaşlı olduğunu düşünürdüm. Oysa kaybettiğimizde 1990 yılında henüz 57 yaşındaydı...
Son zamanlarında hastanedeydi ve aile arasındaki konuşmalara kulak misafiri olduğumda yoğun bakıma alındığını duymuştum. Tabii yoğun bakımın ne anlama geldiğini bilmediğimden içten içe sevinmiştim. Adı üstünde yoğun bakım, babama çok daha iyi bakılacak diye...
Sonrası malum... Huzur içinde uyu babacığım.
Tüm babaların her gün hatırlanması ve aranması dileğimle.
10 Temmuz 1981
29 Ekim 1950 - Cumhuriyet Bayramı
Canım anneciğimle... Rabbim sana sağlık ve uzun ömür versin annem...
Seneler önce babama duygularımı yazmıştım. Ruhuna babalar günü hediyesi olarak gönderiyorum...
BABAMA
Martılar çığlıklarında
Seni arıyorlar doğada
Yağmur her düştüğünde toprağa
Seni yeşertiyor aslında
Sevgim içimde kalsın
İnsanlar unuttum sansın
Oysa benden önce sen varsın
Gönlümde sen bir kralsın
Sevgim günbegün büyürken
Çok sene geçti üstünden
Bir asır geçse ne yazar
Özlemim büyür dünyalar kadar
Bir efsanesin benim için
Tüm dualarım senin için
Bekle beni geleceğim
Yolun sonunda geleceğim
Ne değerli resimlerin
Güzelim gülen gözlerin
Ben senin eserinim
Hasretinle yanar yüreğim
Çok erken terk ettin beni
Öğretecektin bir çok şeyi
Güzeli - çirkini , sevmeyi - sevilmeyi
İyiyi - kötüyü
Kendini ve de beni...
Ayşım Okudan
