Turuncu / Orhan Pamuk

 

İstanbul'u Orhan Pamuk'un kadrajından görmek ister misiniz?
Gün geçtikçe yerini floresan ışığı dediğimiz beyaz ışığa bıraktığını düşündüğü İstanbul'un TURUNCU geceleri...
Mırklar, havcanlar da var fotoğraflarda...

Maziye Daldım Gittim...

Bitirdiğim ufak tefek çalışmalar var ancak bugün beni maziye götüren ailemden eski fotoğrafları paylaşmak istiyorum. Belki özel bir paylaşım bu ve sizler için bir anlamı olmayacak ama blogumda fotoğraflarının olmasını istedim. 
Çocukluğumdan beri fotoğrafların benim için anlamı büyüktür. Fotoğraf karelerine bakıp içinde kaybolmayı hep sihirli bulmuşumdur. Özenle saklar ve de korurum.


Bu fotoğrafta oturanlardan soldan ikinci rahmetli anneanneciğim. Ben ilkokula giderken anneannem ve dedemi bir saat arayla kaybettik. Onlara doyamadım:(

Oturan kişi annemin dedesi, sol ayaktaki de benim rahmetli dedeciğim. Beni kucağına oturtur masallar anlatırdı ve bana Safinaz derdi:))) Ama Safinaz mı yoksa safi naz mı diyordu hala karar veremedim:)))

Bu ufaklık da canımın için anneciğim:) İnanılır gibi değil, annem bu kadarcık bir yaramazmış:) Fotoğrafların sihri tam da bu bence.

Burada anneciğim anneannemin kucağında, arkalarında ise büyük teyzem var ancak digital imkanı olmadığı için kafasını çekmediklerini fark edememişler:)))

Annem sepetini takmış koluna:))

Cimcime annem:)

Bu da ben:)

Yine cimcime annem:)

Yine ben:)

Saç örgülerinden anlaşıldığı üzere annem önde:) Sağ tarafında büyük teyzem, solunda anneannem, onun yanında diğer teyzem, arkada sağda dedem yanında ise annemin dayısının oğlu:)))

Anneannem, teyzem ve annem:)

Annem ve teyzem,

Muhteşem dörtlü:) 

Dedem ve teyzem,

Anneannemden seçmeler:)

Dedem. Hep onu rahmetli Hulusi Kentmen'e benzetirim:)

Annem ve rahmetli eniştem,

Ve babam. Canım babam. Henüz 13 yaşımda kaybettim onu. Hiç ama hiç doyamadım. Fotoğraflar özlemi gidermiyor.

Nişan karesi:)

Annem, babam ve anneannem. Ağabeyim de önde.

Annem,

Annem, babam ve solda teyzem ve rahmetli eniştem,

Sağ başta babacığım,

Araya yine kendimden bir nostalji katayım:) 

Allah (c.c.) büyüklerimizi başımızdan eksik etmesin. Çünkü eksikliklerini hiç bir şekilde gidermek mümkün değil. Canlarım annem ve babamla fotoğraf paylaşımıma noktayı koyuyorum:)

Solmuş fotoğraf karelerinde tüm özlemlerim birikmiş. Baktıkça onu hissettim ve sizlerle paylaşmak istedim. Şimdi daha mutluyum.


Herkese sevgilerimle.