Farklı yönleriyle Pınar Kür'ü tanımak adına harika bir söyleşi kitabı. Pınar Kür'ü kendi anlatımından daha iyi nasıl tanıyabiliriz...
Hem hayata bakışını hem de edebiyata yaklaşımını öğreniyorsunuz. Son derece samimi ve açık bir şekilde soruları cevaplamış.
Kitaplarının oluşum sürecini, eserlerinin başına gelenleri, okul yaşamını, özel yaşamını kısaca Pınar Kür'ü okuyorsunuz.
Söyleşiyi yapanın da Mine Söğüt olması tabiri caizse ballı kaymak olmuş:)
Kitap fotoğraflarla da desteklenmiş ki bu benim genelde çok sevdiğim bir ayrıntıdır.
Benim nacizane fikrim Pınar Kür'ün kitaplarını okuduktan sonra bu söyleşi kitabını okumanız daha uygun olur. Çünkü okuduğunuz kitaplar hakkında detayları öğrenmek daha heyecan verici... Ayrıca okumadığınız kitapların can alıcı yerlerini okumuş olmazsınız:) Mesela Bitmeyen Aşk'ın sonunu söylemiş bir cümleyle. Tabii ki koca kitabın sonunu öğrenmek kitabın sonu demek değil:), tüm kitap boyunca anlatılan konu, aktarılmak istenen mesaj, kurgu, teknik önemli ama yine de heyecanı kaçsın istemezdim ben. Çok şükür ki okumuştum kitabı.
Pınar Kür paylaşımlarım için:
Mine Söğüt paylaşımlarım için:
Okuma halleri fotoğraflarıma bakmak isterseniz:
AŞKIN SONU CİNAYETTİR
PINAR KÜR İLE HAYAT VE EDEBİYAT
Yazarı: Pınar KÜR
Türü: Söyleşi
Söyleşi: Mine
SÖĞÜT
Yayın
Hakları: Can Yayınları
- 1.
basım: Everest Yayınları, 2006
Can Yayınları'nda 1. basım: Eylül 2016, İstanbul (2000
adet)
Kapak
Tasarımı: Utku Lomlu / Lom Creative (www.lom.com.tr)
- 414 sayfa
Kitaptan Alıntılar;
* Annem hep Nazım
Hikmetler, Sait Faikler, Ahmet Hamdi Tanpınarlar okutuyordu bize.
* Fellini'nin Sekiz
Buçuk'u beni en çok etkileyen filmdi. Her gördüğümde yeni bir şey keşfederim o
filmde.
* Brigitte Bardot- O hayvanları koruma falan, yalan. Bir
zamanlar çinçila kürk giyiyordu!
* Bir gün
resimlerine bakmak için Anouk Aimee gelmiş ve benim oturduğum masada oturmuş,
bütün ajans çalışanları ben zannederek onunla konuşmaya başlamış. ... demek
oluyor ki, benim Anouk Aimee'ye benzerliğim var! Yıllar sonra gene bir Anouk
Aimee lafı geçti, ben bu olayı anlattım, o sırada odada bulunan kişilerden biri
de Orhan Pamuk'tu, 'Aa?' yaptı, inanılmaz bir şaşkınlık gösterdi! Onu daha o
zaman gözüm tutmamıştı!
* Asılacak
Kadın'ı Memet Fuat'a, De Yayınları'na gönderdim.
Hiç cevap gelmedi. Ben de anneme yazdım... ... annem de
kalkmış gitmiş, 'Böyle böyle bir dosya geldi mi size Paris'ten, diye sormuş.
Annenizle
tanışıyorlar mı?
Hayır ama o annemi biliyor, hatta, 'Yaşamak diye bir şiir
kitabınız var değil mi sizin,' diyor. Fakat annem benim dosyayı sorunca terslik
yapmış. 'Gelen her şeyi okuyacak halim yok ya,' demiş. Annem, 'Paris'ten geldi,
belki dikkatinizi çekmiştir,' deyince, dosya bulunmuş ve Memet Fuat dosyaya
bakmadan, 'Alın götürün bunu, ilgilenmiyorum,' demiş.
* Bir fıkra
vardır, bilir misin? Oğluna söz geçirmeyen bir anne, İtalyan'sa eğer, 'Dediğimi
yapmazsan seni öldürürüm,' der; Yahudiyse, 'Kendimi öldürürüm,' der; Türk'se
'Akşam baban eve gelsin, seni öldürür,' der.
* ... Cüneyt
Gökçer şöyle demişti: '... ben gençliğimde Nazım Hikmet'e şöyle hayrandım,
böyle hayrandım...' Anlattığı da, İpek Film Stüdyoları'nda karşılaşmışlar,
Nazım Hikmet sahte isimle senaryolar yazıyor, 'İnanın Pınar Hanım, bir genç
kızın bir aktöre aşık olacağı gibi hayranlıkla bakmıştım,' gibi laflar etmişti.
* Yarın Yarın'ı
1974 yılının sonunda bitirdim. Önce E Yayınları'na gittim. ... 'Biz 12 Mart'la
ilgili roman basmak istemiyoruz, sevmiyoruz bu konuları' dendi.
Bozuldum tabii... E Yayınevi belki daha çok çeviri
basıyordu, ama yerli yazar da basıyorlardı. Benimkiyle aynı zamanda gelen başka
bir romanı bastılar Gurbet Yavrum diye, galiba on beş tane satmıştır!
Gurbet Yavrum - Aysel Özakın
* ... Sırtlan
Payı'nı aldım. O akşam başladım okumaya, ertesi gün otobüste İstanbul'a
dönerken elimden düşmedi. Okudukça benim içime biraz umut doğdu. ... benim
romanımı hakikaten değerlendirecek bir yazar olduğu belli. Dili çok güzel bir
kere, git gel, tekrar altını çizip okuyacak şeyler var. Bugün bile hatırlarım
'vapurun ışığı odanın içinde soyut bir yılan gibi dolaştı' diye bir laf
mesela... Çok güzel imgeler, imajlar da var. Kitabı çok beğendim ve anladım, bu
benim tipim bir yazar.
* Bir
Cinayet Romanı, Sonuncu Sonbahar
hakkında çok az yazı çıktı.
Bana sorarsan Bir Cinayet Romanı en özgün romanımdır.
* Cemal Süreya bir yazısında 'Ferit Edgü'de Fransız, Pınar
Kür'de Amerikan edebiyatının etkileri var,' demiş. Buna katılıyor musunuz?
Olsa bile Cemal Süreya bunu bilemez. O Amerikan romanını
nereden biliyor?
* Asılacak
Kadın- Annemin evinde, kocaman bir
bavulun içinde bir sürü resim var. Aralarından, asılmış bir kadının fotoğrafı
çıktı. Boynu eğilmiş, dili dışarı çıkmış, korkun bir resim. Şok geçirdim. ...
Teyzem biliyormuş. Ona sordum, Kırklareli'nde köyde bir adam kimsesiz bir kızı
alıyor ve onu erkeklere peşkeş çekiyor. Sonra köydeki çocuklardan biri kıza
aşık olup adamı tarlada vuruyor. Ardından da cesedi evin içine birlikte
saklıyorlar. Dava açılıyor, bütün köy gelip şahitlik yapıyor, adamın ne mal
olduğunu anlatıyorlar ama nafile. ... 1930'lar ve bütün tanıklara rağmen kıza
idam cezası veriyorlar.
... Önce oyun olarak yazdım, olmadı. Ben köy insanını
yazamayacağımı anladım, bari bildiğim dünyaya çekeyim olayı, dedim.
* Okuyorum tabii,
Füruzan'ı da, Tomris'i de okuyorum, Selim'i de okuyorum ve açıkça söyleyeyim
kendimi daha çok beğeniyorum. Saklamak gereksiz. Herhalde onlar da kendilerini
beğeniyorlardır benden çok.
* Yıllar sonra,
hem Asılacak Kadın yasaklanmış hem Bitmeyen Aşk, o dönemde, Yazarlar Sendikası
bana destek çıkmadı. Ben de bir genel kurul toplantısında bir konuşma yaptım,
'Bu ne biçim sendika,' diye. Salonda oturan Aziz Nesin (galiba o sırada sendika
başkanıydı), 'Sen de yazmasaydın öyle,' diye bağırdı bana! Dolayısıyla Muzır
Kurulu'nun ötesinde edebiyat çevresinin de eksileri vardı o dönem.
* ... sinema daha
yalınkat bir biçim olduğu için, katman katman aktaramıyorsun ve karakterlerin analizi
o kadar iyi olmuyor. Mesela orta halli bir kitabın çok iyi film olduğunu gördüm
ben. Atları da Vururlar, şahane bir kitap değildir ama çok iyi bir film
olmuştur.
* Yarın
Yarın... Dediğim gibi neticede o çok kötü
bir film oldu. Televizyonlarda gösterildiğinde çok üzülüyorum çünkü kitaptan da
çalıyor. Kitabı okumamış birisi şöyle dedi: 'Filmin oynayacağını duyunca hemen
oturdum, sonuna kadar seyrettim; sonra Allah Allah, Pınar Hanım bunu nasıl
yazmış, diye şaşırdım! Ben, 'Nasıl olsa kitap burada duruyor, gerçek değerinden
kimse çalamaz,' diyorum ama bir sürü insan filmi görüp kitabı okumaya gerek
duymuyor.
* Hani Bitmeyen Aşk'ta aşkın mekanizmasını ortaya çıkarmıştım
ya, şimdi de cinayet aracılığıyla romanın mekanizmasını çözmek istedim... (Bir Cinayet Romanı)
* Bitmeyen
Aşk yayımlandı ve ben yirmi beş sene
sonra ilk defa yeniden Amerika'ya gittim. Döndüm ikinci baskısı yapıldı ve üç
ay sonra da yasaklandı. İkisinin arasında adamın biri (Burhan Günel) çıktı, 'Bu
roman benden çalınma,' dedi. Peki beyefendi sizin romanınız nerede? Cevap,'Daha
yayımlanmadı. Ben böyle bir kitap yazdım. Bunu Yazko'ya götürdüm. Onlar benim
kitabımı basmadılar geri verdiler. Sonra Pınar Kür Bitmeyen Aşk'ı yazdı. Benim
kitabımdan çalıntı!' Böyle bir iddia. Gazeteciler beni aradı. Böyle bir iddia
var diye. Ben Yazko'dan zaten çoktan ayrılmışım, romanım Can'da yayımlandı. O
adamın kitabını nereden göreceğim? Ben de dedim ki telefon eden gazeteciye,
'Bakın bu adam sabıkalıdır. Daha önce de Adalet Ağaoğlu'na bir iftirada
bulunmuştu. Onun Bir Düğün Gecesi adlı romanı Aldous Huxley'in Ses Sese Karşı
romanından çalıntıdır, diye. O zaman epey bir patırtı kopmuştur. Ona gene
lütfetmiş, adam gibi bir yazardan çaldığını iddia etmiş, ben adı sanı bilinmeyen
adamdan ne çalacağım? Şizofren midir nedir!' dedim. Ve adam, 'Bana sabıkalı ve
şizofren dedi,' diyerek hakaret davası açtı. Sonra onun kitabı çıktı. Işılar
aldı, baktı, dört beş sayfadan fazla okumaya tahammül edememiş, 'Bir şeye
benzemiyor' dedi. Zaten benim kitabıma benzemesine imkan yok. O benden çalmış
bile denemez. O kadar farklı.
Bu
bir kitap daha yazdı, iki kitap arasındaki benzerlikler gibi bir şey. Ne yapmış
biliyor musun, benim kitabımda çocuk lafı geçen bütün cümleleri almış, kendi kitabında
çocuk lafı geçen bütün cümleleri de almış alt alta yazmış. Sonra aynı şekilde
içinde ağaç geçen cümleler, yok ağaç içinde aşk geçen cümleler, falan... Önce
benim kitabımdakiler, sonra onun kitabındakiler... Böyle saçma sapan bir şey
işte.
... Bu arada ben bir hakaret davası kaybettim.
(http://www.cumhuriyetarsivi.com/katalog/192/sayfa/1988/11/5/6.xhtml)
* Eski
kitaplarımdan birini alıp okuyayım dediğim zaman okuyabildiğim tek kitap Bir Cinayet Romanı'dır! Pek severim onu. Oturup
kendi yazdığımı gülerek okuyorum. Sonuncu Sonbahar'ı
onun devamı olarak yazdım, ama tabii aynı çarpıcılıkta bir ritim yakalamak çok
zor.
* ... derin bir
depresyon dönemine girdim. Kim söyledi onu bana hatırlamıyorum, yatağın içinden
yere bakıp, 'Burası çok yüksek bir uçurum, ben buradan nasıl ineceğim,' diye
düşünürmüş kimi zaman. Ben o noktaya gelmedim tam olarak; çünkü çalışmaya devam
ediyordum, seyahatlere çıkıyordum ve hayat belli bir seviyede devam ediyordu.
* ... psikolog
arkadaşım Emre Konuk, bana bir formül verdi: 'Ne zaman sigara içmek istersen
kalk oturduğun yerden, tuvalete git orada ya da başka bir mekanda iç,' dedi;
hakikaten de başka yere gidince tadı kalmıyor.
* Gümüşlük... Ben
ilk gittiğimde 1972 idi galiba, tek bir lokanta ve kumsalda bir-iki ev vardı.
Elektriği, suyu ve yolu yoktu. Daha sonraki yıllarda Torba'ya Türkbükü'ne
gitmiştik oraların da yolu yoktu. Bu dediğim 1978... Gölköy'den koyları
dolaşmak için motor kiraladık Türkbükü'ne geldik. Hiç ev yok kıyıda, bir tek
köy kahvesi var. Çok beğendik orayı. 'Burada kalalım,' dedik. Soruşturduk kimse
var mı orada diye, 'Mandalina bahçelerinin orada Selahattin Ağabey var, orada
oturuyor, yazıyor,' dediler. Gittik baktık, Selahattin Hilav'ı mandalinaların
altında tıkır tıkır yazarken bulduk. Türkbükü'nü çok sevdik Selahattin'in evi
küçük kalamayız, neyse Osman Çavuş diye birinin evine gittik, yer yatakları serildi.
... Ama iki sene sonra gittiğimizde bir baktık ki yerler açılmaya,
kalabalıklaşmaya başlamış.
* Mesela Jean
Rhys'ı çok sevdiğim için, onun kitaplarını çevirdiğim zaman, 'Türkçesi özgün
dilinden daha iyi,' diyenler bile çıktı!
^-^ KEDİLER ^-^
* ...
söyleşilerimizi kucağımızda mırıl mırıl uyuyan ikisi bembeyaz, biri sarı beyaz
üç kedinin refakatinde, hep evde yaptık.
* Annem kedileri,
aslında hiçbir hayvanı sevmez. ... Ama sizinkine bayıldı. Neredeyse bizim olsun
diye kandıracaktım. Sonra sizin kediniz olduğunu öğrenince çok kızdı ama.
* Sf/ 276, 277
* Kedi olalı bir
fare yakaladım!
- Yazım-Basım Hataları-
* Sf/ 167
... veriyodum...
* Sf/ 216
... iki tane klavuzu
vardı...
* Sf/ 302
... yemedi, içmedi Sabah'a. telefon etti...
* Sf/ 355
Önce benim kitabımdakiler, sonra onun kitabımdakiler...
* Söyleşinin soru kısımları soluk basılmış.
Ve kimi yerlerde sayfanın tam sonunda mesela bir satırlık soruyu basmışlar.
Aralık 2016
ARKA KAPAK –
Mine Söğüt'ün Pınar Kür ile
yaptığı uzun sohbetin kitabı Aşkın Sonu Cinayettir, bir kadın yazarın dünyasına
bir başka kadın yazarın rehberliğinde yapılan bir ziyaret.
"Aşkın o zamanki tanımı neydi sizin için?"
"İnsan gençken aşkın tanımını yapmayı düşünmüyor ki, yaşıyor sadece ve
biraz aptalca. Aşkın tanımını yapmak için onu birkaç kez yaşamak, yaşın da
kırka gelmesi gerekiyor galiba.Gençken derin sandığın duygular aslında epeyce
yüzeysel. Olanakların sınırsız, vaktin sonsuz sanıyorsun... Daha doğrusu pek
düşünmüyorsun, hayatın bir sürü son içerdiğini aklına getirmiyorsun.
Gene de, o zaman bilincinde değildim tabii, ileriki yıllarda yaptığım analizler
sonucu anladım ki, aşk benim için her zaman mutluluktan çok mutsuzluğu
içermiş.En mutlu olduğumu sandığım anlarda hep mutsuzluğu beklemişim.Son diye
bir şeyi aklıma getirmediğim zaman bile bilinçaltımda bir yerde
hazırlanıyormuşum sona. Bitmeyen aşk yok yani, ama bunu sonra konuşuruz."
