FARFARA
Yazarı: Sezgin
KAYMAZ
Türü: Roman
Yayın
Hakları: April Yayıncılık
- 1.
Baskı: Ocak 2017
Kapak Tasarım: Eralp
Güven
- 409 sayfa
Kitaptan Alıntılar;
* Höyy!.. (Ender ♥)
Hay laa! Bi sus laa!
...
Höyy!
La Ender, başlatma la şimdi!
...
Höyyy!
La Ender, bi sonra ağla la!
* İnsan bir
hayvan gerçekten sevene dek, ruhunun bir yanı hala uykudadır. / Anatole France
* Mutluluk sıcak
bir köpek yavrusudur. / Charles M. Schulz
* Kuş ölür,
Sen uçuşu hatırla.
Furuğ Ferruhzad
* Hıçkırdı içine.
* Bütün soruların
cevapları bir köpeğin bakışlarında gizlidir. / Kafka
* Her şey aynı
nefesten alır: Hayvanlar, insanlar, ağaçlar... / Reis Saettle
* Bakışları rende
gibiydi.
* İnsanların
üstüme hapşırmalarından dolayı yakalandığım hastalıklar, köpeğimi öperken
aldığım mikropların sayısından daha fazla. / Barbara Woodhouse
* Kavgadaki
köpeğin boyutu önemli değildir; önemli olan köpeğin içindeki kavganın
boyutudur. / Mark Twain
* Gittim... Gelir
diye beklemediler.
Kaybolan gölgemi yollara sordum.
Abdurrahim Karakoç
* Sıkıntı, sevgilinin
gönderdiği misafirdir.
Gelir gider sık sık.
Mevlana
* Ezel geçmişte
kalıp hiç oldu
Ebed ise ebediyen hiç
İki hiçin arasında ne kaldı baki?
Hiç!
Feridüddin-i Attar
* Beni
sevindirdiğinde
Bazen düşünürüm
Şimdi ölüversem
Mutlu kalırım sonsuza kadar.
Bertolt Brecht
^-^ KEDİLER ^-^
* ... bir sürü
kedi köpek vardı...
* ... cımbız
mımbız da kullanmadan şımarık kedilere koca koca hapları yutturabiliyor...
* ... kedi
kaçırtmasını...
* Kedi yavrusu
muydu neydi...
* Hem kedim var
da der dururdu; ha kedi ha köpek.
* Kedi olalı bir
fare tuttuğunu görmemiştik gerçi ama gene akmasa da damlıyordu adamcağız...
* Bizim kediye de
o bakar; iyi doktordur.
* Onun kedisine
bakan bir Oğuz Bey varmış.
* Kedi bile yerdi
onu be.
Kendi ölmüş gibi hissediyordu Tarkan. Kedi bunu yemiş gibi.
* ... kedi gibi
tırmanıveriyordu kucağına.
* ... kedi
tırmalamışa benzeyen alnını işaret etti.
* Ümmüye anlar, o
da kedi bakıyor neticede...
* ... kedi müdü
kovalamıştılar...
* ... kendi kedisinin de veterineri olan...
- Yazım-Basım Hataları -
* Sezgin
Kaymaz'ın hayatı bölümünde...
Şon Sura
* Sf/ 78
Niçim dişi?
* Sf/ 118
Ayşın...
* Sf/ 170
''Çok fena oluruz. ''
Kesin sustu bu sefer.
* Sf/ 235
... çık caddelere bek...
* Sf/ 337
Sen ağzı yüzü dugun falan
dediydin ama çirkef çıktı resmen.
* Sf/ 355
Mücella Hanm'ın...
* Sf/ 381
... istemiyordu
(nokta yok...)
* Sf/ 395
... Den,zc,ler'i...
* Sf/ 408
... dedi oğuz
hemen...
Şubat 2017
Yazar Hakkında Bilgi= Sezgin Kaymaz, 1962'de Sinop'ta doğdu,
herkes ağlasın diye beklerken gık demeden öldü, anneannesi üstüne tülbentini
örtüp dua okurken bir daha doğdu, ağlamaya o zaman başladı.
Babası, annesini ve beş çocuğunu terk edip giderken o henüz
üç buçuk yaşındaydı; beş kardeşin en küçüğü.
Annesi devlet memuruydu, Sabiş'ti, tayini çıkınca topladı
çoluğu çocuğu, bunu da aldı tekne kazıntısı olarak; Konya'ya götürdü. Bu da çok
zeki bir çocuktu; zamanın Maarif Koleji'ne girdiydi, fakat okurken okulun adı
değiştiği için Konya Anadolu Lisesi'nden mezun oldu. Başladığı hiçbir okulu bitirememesinde
bu travmanın etlisi olduğu söylenir.
Nitekim, Ankara Hukuk Fakültesi'ne girdi, ikinci sınıftan
terk etti, arada 19 Mayıs Spor Akademisi'ne girdi, hiç başlamadan terk etti,
devamen Hacettepe Üniversitesi İngilizce Dilbilimi Bölümü'ne girdi, Türkçe
dersini veremediği için son sınıftan terk etti, en nihayet Hukuk Fakültesi'ne
geri döndü ve fakat onu da bu sefer üçüncü sınıftan ve bir kere daha terk etti.
1976'dan itibaren
oyuncu ve teknik direktör olarak hentbolla uğraştı. Çeşitli kulüp takımlarını
ve bütün kategorilerde milli takımları çalıştırdı. Hentbol Federasyonu Teknik
Kurul Başkanıydı, gene terk etti.
2006 yılında Türkiye Voleybol Federasyonu'nda İcra Kurulu Koordinatörü oldu, 2012'nin
sonlarına doğru onu da terk etti.
Eserleri: Uzunharmanlar'da Bir Davetsiz Misafir (Roman / 1997
/ İletişim), Geber Anne! (Roman / 1998 / İletişim), Kaptanın Teknesi (Roman / 1999
/ İletişim), Lucky (Roman / 2000 / İletişim), Zindankale (Roman / 2004 /
İletişim), Sandık Odası (Hikaye / 2005 / İletişim), Medet (Hikaye / 2007 /
İletişim), Ateş Canına Yapışsın (Roman / 2008 / İletişim), Kün (Roman / 2012 /
İletişim), Deccal'ın Hatırı (Roman / 2014 / İletişim), Kısas ( Roman / 2014 /
İletişim).
2015'e İletişim'i terk etti, April'e geçti. Sinirini
bozmazlarsa onu terk etmeyeceğini söylüyor. Şimdilik şunları yazdı:
Bakele (Hikaye / 2015 / April),
Son Şura (Roman / 2015 / April),
Bugün Bize Kim Geldi (Hikaye / 2016 / April),
Farfara (Roman / 2017 / April)
Daha da yazıyor.
Yazmayı terk etmeyecek, Hülya'yla beraber evde baktığı on
dört baş evlad-ı hayvanatı terk etmeyecek, Hülya'yı terk etmeyecek.
Sevdiklerini asla terk etmedi çünkü.
Mektupkardeşleri için posta adresi bile var:
sezgin.kaymaz@gmail.com
ARKA KAPAK –
Charles M. Schulz der ki mutluluk sıcacık bir köpek yavrusudur.
Hisarlı Ahmet der ki dünya dedikleri bir gölgeliktir.
Neşet Ertaş der ki bu oyun havası değil ya, düğüne giden oynar. Aklı
yetenler bu sırrı anlar, aklı
yetmeyenlerin kusuruna bakılmaz.
Misket mızrak, bozlak çatlak bir roman: Farfara.
Ankara kocaman bir patlak kâse, onlar da ateşini almış patlamış mısır,
o yana bu yana sıçrayıp duruyorlar.
Luki'nin romanı bu. Veya Madonna'nın veya Lucky'nin veya Matahari'nin;
kısaca itin tekinin.
Ne anasının başı kurtulduydu belâdan ne de yavrusunun kurtuldu.
Ne anasının ağına düşenler kurtarabildiydi yakasını aşktan,
ne yavrusunun ağına düşenler kurtarabildi.
"Al sana bir yavru köpek. Oynaş, eğleş!" deyip verdi Allah
bunlara bir yavru köpek,
o yavru köpek de tuttu bir güzel oynaştı alayıyla; dalgasını geçti.
Mücellâ… Tahsin Bey’in kaybıyla yıkılan, kendini uykuyla iyileştirmeye
çalışan,
sitemkâr sır küpü bir Ankara hanımefendisi.
Gidip gidip bir milyoncuya yazılan, Kocabeyoğlu Pasajında ne kadar
döküntü tişört, defolu pantolon varsa toplayıp toplayıp gelen, dibinde
mis gibi grosmarket dururken pazar pazar dolanıp yemek yapmasını bilirmiş gibi
evi ucuz sebzeyle dolduran, Olgunlar'ın korsan kitabına, Yüksel'in uyduruk kol
saatine, cıncık boncuğuna meftun Bûse. En sinirine giden şey: her şey!
Kemalettin… Kir pasak içinde ikide birde bitli horozlar gibi Buse'nin
üstüne hoplayıp "Hadi beste yapalım canoş!" diye sulanan,
beceriksizler kralı.
Zil kapı tanımaz taksiciler, belalı Batıkent efrâdı, içi dışı sevgi
kokan yosmalar, tutkulu Ankara bebeleri. Ve âlemin hayatını değiştiren pas
lekeli, sivri kafalı, rugan gibi bir yağlı kayış. Luki. Anasının kızı işte,
kuyruğunu sayma.
Kimi dürülü kimi bükülü kimi serili, boklu sidikli gazetelerin
arasından manevra yapa yapa, maceradan sırra, aşktan ölüme, hayattan hayata bir
roman: Farfara.
Şu çocuk bahçesinde oynayıp duruyoruz hepimiz, koşup gideceğiz annemiz
çağırınca.
Ne yapalım, emir büyük yerden, çağrıldın mı gideceksin.
O güne kadar, yapacak bir şey yok, oy farfara farfara!
