Kitap gerçekten çok çok etkileyici... Bence de okumadıysanız bir yere not etmelisiniz.
Fournier iki engelli erkek evlada sahip. Hislerini, umutlarını, umutsuzluklarını, beklentilerini, hayal kırıklıklarını tüm samimiyetiyle kaleme almış. Derinden sarsıyor kitap okurken...
İki engelli erkek çocuktan sonra üçüncü kez çocuk sahibi oluyorlar. O ise bir kız ve engelli değil.
Okuma halleri fotoğraflarıma bakmak isterseniz:
Okuma Halleri, Fotoğraflarla - Nereye Gidiyoruz Baba / Jean-Louis Fournier
NEREYE GİDİYORUZ BABA?
Yazarı: Jean-Louis
FOURNIER
Özgün Adı: Ou on va,
papa?
Türü: Anlatı
Yayın
Hakları: Yapı Kredi Yayınları
- 1.
baskı: İstanbul, Nisan 2009
Kapak
Tasarımı: Nahide Dikel
Çeviri: Aslı Genç
- 102 sayfa
Kitaptan Alıntılar;
* Engelli iki
çocuk babası olarak, yaşadıklarımı anlatmam için bir televizyon programına
davet edildim.
Çocuklarımdan bahsettim, yaptıkları saçma sapan şeylerle
beni sık sık güldürdüklerini söyledim ve engelli çocukların bizleri güldürme
imkanından yoksun bırakılmamaları gerektiğinin üzerinde durdum.
Bir çocuk çikolatalı krema yerken üzerini
batırdığında herkes güler; ama bu engelli bir çocuksa gülünmez. Engelli bir
çocuk kimseyi güldürmeyecek, asla ona gülerek bakan yüzler göremeyecek ya da
birkaç aptalın alaylı gülüşlerine muhatap kalacak.
.. programı izledim.
Gülmeyle ilgili olan her şeyi kesmişlerdi.
* Kendilerini
Fransızca ifade edemiyorlar, cince konuşuyorlar ya da miyavlıyorlar, kükrüyorlar,
havlıyorlar, cıvıldıyorlar, gıdaklıyorlar, gevezelik ediyorlar, zırlıyorlar,
gıcırdıyorlar. Onları her zaman anlamıyorum.
* Mathieu iyice
kamburlaştı.
Omurgasındaki eğrilik arttı, yakında nefes alma
sıkıntılarına yol açacak. Omurgasını düzeltmek için riskli bir ameliyat
geçirmesi gerekiyor.
Risk aldık, tamamen doğruldu.
Üç gün sonra, ölüverdi.
Sonuç olarak, gökyüzünü görmesini sağlayacak olan ameliyat,
başarılı oldu.
* Aileler ya da
arkadaşlar onu her gördüklerinde şöyle diyorlar: 'Ne kadar da büyüdü.' Onlara
inanmıyorum, bunu bizi memnun etmek için söylediklerini biliyorum.
Bir gün, diğerlerinden daha cesur bir doktor, onun asla
büyümeyeceğini söyledi bize. Bu, ağır bir darbeydi.
* Hayır,
büyümedi; yaşı ilerledi belki ama büyümedi. Asla büyümeyecek. Kafan saman dolu
olunca asla büyümezsin.
* Bir
gülümseyişinin anısını saklamak bile çok zor.
* Televizyon için
hakkında bir belgesel hazırladığım ressam Edouard Pignon'un bir anektodunu
hatırlıyorum. Zeytin ağaçlarının gövdelerini resmederken bir çocuk geçiyormuş;
tablosuna baktıktan sonra, ona: 'Bu yaptığın hiçbir şeye benzemiyor' demiş.
Pohpohlanan Pignon: 'Bana en güzel iltifatı yaptım, başka hiçbir şeye
benzemeyen bir şey yapmakta daha zor bir şey yoktur.'
Çocuklarım kimseye benzemiyorlar.
* Variations
Goldberg'i düşündüm, J.S. Bach'ın, çok sinirli bir bey olan Keyserling Kontu'nu
sakinleştirmek için bestelediği bir partisyon.
https://www.youtube.com/watch?v=15ezpwCHtJs
* 'Çocuklarınız
şimdi kaç yaşındalar?'
Sanki umurunuzda.
Benim çocuklarımın yaşı yok.
^-^
KEDİLER ^-^
* Şöyle
söyleyenler var: 'Doğduğunda onu bir kedi gibi boğardım.' Hayal güçleri hiç
çalışmıyor. Hayatlarında hiç kedi boğmadıkları belli.
* Dilenciler,
önlerinden geçenlerin yüreklerini sızlatmak için sefilliklerini; ... yaşlı
köpeklerini, zavallı kedilerini, çocuklarını sergilerler.
* Kedinin
kuyruğunu çektiklerinde, garip bir şekilde, kedi tırmalamıyor, kendine şöyle
diyor olmalı: 'Bunlar engelli, hoşgörülü olmak lazım, kafaları tam çalışmıyor.'
* Kedimi
kısırlaştırdım, ona haber vermeden, bunun için ondan izin istemeden.
Avantajlarını ve sakıncalarını açıklamadan. O zamandan beri sanki bana surat
asıyor. Gözlerinin içine bakmaya cesaret edemiyorum. Vicdan azabı duyuyorum.
Engelli çocukların kısırlaştırılmak istenildikleri bir
dönemi düşünüyorum. Aman iyi toplumun içi rahat olsun, çocuklarım
üremeyecekler.
* ... bir kediyi
okşama...
* Kediyi doğru
düzgün okşamayı bile bilmiyor, okşamak yerine vuruyor ve korkan kedi kaçıyor.
-
Yazım-Basım Hatası -
* Sf/ 59
... nefes alma sıkıntılarına yok açacak.
Ağustos 2016
Yazar Hakkında Bilgi= Jean-Louis Fournier 1938 yılında
Arras'ta doğdu. Yazarlığının yanı sıra televizyon programları da hazırladı.
Nereye Gidiyoruz Baba? adlı kitabıyla 2008 Prix Femina ödülünü aldı.
Yapıtlarından bazıları şunlardır: Le curriculum vitae de Dieu (1995), J'irai
pas en enfer (2001), Mouchons nos morveux (2002), Mon dernier cheveu noir
(2006), A ma derniere cigarette (2007).
Yapıtları:
Anlatı: Asla Kimseyi Öldürmedi Babam, Çev: Zafer Değmez;
(YKY, 2009), Nereye Gidiyoruz Baba?, Çev: Aslı Genç (YKY, 2009).
Çeviren Hakkında Bilgi= Aslı Genç 1982 yılında Viyana'da doğdu.
2001'de İstanbul Saint-Joseph Fransız Lisesi'ni bitirdi. 2001-2004 yıllarında
Viyana Ünviersitesi'nde İletişim Bilimi ve Eski Mısırbilimi bölümlerinde
öğrenim gördü. 2009'da YTÜ Fransızca Mütercim Tercümanlık Anabilim Dalı'ndan
mezun oldu.
ARKA KAPAK –
"Anormal bir çocuğun pek
de eğlenceli bir hayatı yoktur.
Her şey en başından kötü başlar.
Gözlerini ilk açtığında, beşiğinin üzerine eğilmiş, ona
bakan iki mahvolmuş yüz görür. Baba ve Anne. Şunu
düşünmektedirler: 'Bunu biz mi yaptık?'
Pek de gururlu değildirler.
Bazen sorumluluğu birbirlerine atarak ağız dalaşına
girerler. Soyağaçlarında bir yerlerde saklanmış alkolik bir
büyük büyükbaba ya da yaşlı bir amca arar bulurlar.
Bazen de ayrılırlar."
Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babamla (YKY,
2009) sıra dışı bir baba figürünün gölgesinde geçen
çocukluğunu anlatan Jean-Louis Fournier, bu kez "sıra
dışı çocuklar"a sahip bir baba olmanın deneyimini
paylaşıyor.
Fournier'ye 2008 Prix Femina ödülünü kazandıran
Nereye Gidiyoruz Baba? hayatı olduğu gibi kabul
etmenin bunaltıcı sınırlarında gezinen
ironik bir anlatı.
Her şey en başından kötü başlar.
Gözlerini ilk açtığında, beşiğinin üzerine eğilmiş, ona
bakan iki mahvolmuş yüz görür. Baba ve Anne. Şunu
düşünmektedirler: 'Bunu biz mi yaptık?'
Pek de gururlu değildirler.
Bazen sorumluluğu birbirlerine atarak ağız dalaşına
girerler. Soyağaçlarında bir yerlerde saklanmış alkolik bir
büyük büyükbaba ya da yaşlı bir amca arar bulurlar.
Bazen de ayrılırlar."
Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babamla (YKY,
2009) sıra dışı bir baba figürünün gölgesinde geçen
çocukluğunu anlatan Jean-Louis Fournier, bu kez "sıra
dışı çocuklar"a sahip bir baba olmanın deneyimini
paylaşıyor.
Fournier'ye 2008 Prix Femina ödülünü kazandıran
Nereye Gidiyoruz Baba? hayatı olduğu gibi kabul
etmenin bunaltıcı sınırlarında gezinen
ironik bir anlatı.
